|
بدحجابي در كشور ما يکي از عواملي است که طي سال هاي اخير منتج به رواج بسياري از آسيب هاي اجتماعي گرديده است . البته خود مقوله بدحجابي نيز يک آسيب اجتماعي است اما اين آسيب خود منجر به گسترش ساير آسيب ها نيز گرديده است.
کارشناسان اجتماعی معتقدند: مزاحمت هاي خياباني، از پيامدهاي اصلی كاهش سطح حجاب در کشور است و بيشتر متوجه زنان مي شود.
از نظر کارشناسان مسائل اجتماعی عدم استفاده از پوشش مناسب و استفاده از پوشش های با رنگ های زننده که به نوعی بدحجابی محسوب می شود منجر به کاهش عفت عمومي و اين امر به مزاحمت هاي خياباني منجر مي شود.
کارشناسان اجتماعی معتقدند رابطه معناداری بین کیفیت و نحوه پوشش زنان در سطح جامعه و میزان مزاحمت های اجتماعی و آزار و اذیت های خیابانی وجود دارد یعنی هرچه پوشش زننده تر باشد و موجب جلب توجه جنس مخالف شود امکان به وجود آمدن مزاحمت خیابانی افزایش می یابد.
از نظر این کارشناسان نوع پوشش بانوان زمینه بوجود آمدن نگرشی را در محیط اجتماعی پیرامون نسبت به آنها فراهم می کند که این نگرش هم می تواند موجب به وجود آوردن امنیت برای آنها شود و هم می تواند برای آنها ناامنی ایجاد کند.
مزاحمت های خیابانی از قبیل متلک شنیدن، تنه خوردن، سوت زدن، بوق زدن، چراغ زدن، شماره دادن و ... در اکثر مواقع برای زنان و دخترانی که پوشش مناسب عرف و اخلاق جامعه ندارند پیش می آید.
بر اساس یک نظر سنجی از زنان 18 تا 35 ساله تهرانی؛ بوق زدن اتومبیل ها و اصرار به سوار شدن 85 %، تنه زدن عمدی به زنان 83 %، متلک گفتن 76%، پراندن الفاظ رکیک 75%، تعقیب زنان توسط مردان در اماکن خلوت72 % بوده است.
در حال حاضر با توجه به فصل تابستان و اینکه معمولا در تابستان پوشیدگی کمتری از سوی برخی افراد رعایت می شود بدیهی است که این مسئله باعث افزایش مزاحمت های خیابانی شود.
یک نظر سنجی در این رابطه نشان می دهد، 80% زنان معتقدند در فصل تابستان و زمانی که مدارس و دانشگاه ها تعطیل هستند بیشترین مزاحمت های خیابانی از سوی مردان صورت می گیرد.
روانشناسان معتقدند رنگ لباس زنان و نحوه پوشش ََآنان در جلب نظر افراد بیمار بسیار موثر است و می تواند نقش عمده ای را در جلب این افراد و تحریک بیماری ها و عقده های سرکوب شده آنان داشته باشد.
برخی از آمارهای اجتماعی نشان میدهد غالب زنان و دخترانی که در دام مزاحمین گرفتار آمدهاند، با پوششی نامطلوب و در اماکن خلوت ظاهر شده اند که البته این آمار بهطور صددرصد، قربانیان را شامل نمیشود اما از اکثریت معناداری برخوردار است.
به نظر می رسد برای کاهش این معضل اجتماعی در وهله اول لازم است زنان، با رعایت توصیه های دینی درباره نحوه پوشش خود، حریم نسبتا امنی را توسط خود، برای خود به جود آورند تا بتوانند آزادانه در اجتماع حضور یابند و به فعالیت های اجتماعی خود بپردازند و در وهله بعدی مسئولین با ایجاد بسترهای مناسب جهت عرضه پوشاک پوشیده و مناسب فصل در بازار برای زنان، فرصت انتخاب مناسب و متنوع را با درنظر گرفتن حریم بانوان برای آنها فراهم سازند.
|